کاهش ۱.۶ درصدی مهاجرت به کشورهای OECD با سخت‌تر شدن قوانین

بر اساس گزارشی که این گروه مستقر در پاریس روز پنجشنبه منتشر کرد، مهاجرت به ۳۸ کشور عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) در سال ۲۰۲۵ با ۱.۶ درصد کاهش مواجه شد که دومین کاهش سالانه پیاپی است.

کشورهای OECD در سال ۲۰۲۵ پذیرای ۶.۱ میلیون مهاجر دائمی جدید بودند که نسبت به ۶.۲ میلیون نفر سال پیش از آن کاهش یافته است. این رقم مجموع همچنان ۱۲ درصد بالاتر از سطح سال ۲۰۱۹ است؛ مقایسه‌ای که RFI از همان گزارش استخراج کرده است. دولت‌ها در این دوره قوانین مربوط به کارگران، دانشجویان و پناهجویان را سخت‌تر کرده‌اند و چند کشور غربی شاهد واکنش سیاسی علیه ورودهای غیرقانونی بوده‌اند.

بر اساس این گزارش، مهاجرت بشردوستانه به شدت کاهش یافت و نسبت به سال ۲۰۲۴ ۲۶ درصد پایین آمد، در حالی که مهاجرت کاری ۱۳ درصد افزایش یافت.

سه کشور افزایش قابل توجهی ثبت کردند. پرتغال پس از تصویب انبوهی از مجوزهای اقامت معوق، پذیرای ۳۱۳٬۶۰۰ مهاجر دائمی شد که ۱۳۹ درصد افزایش نشان می‌دهد. اسپانیا پس از گسترش سیاست‌های اقامتی خود ۲۵ درصد افزایش یافت و به ۴۶۰٬۵۰۰ نفر رسید، و ایتالیا با ۴۵ درصد افزایش به ۲۴۸٬۸۰۰ نفر رسید که عمدتاً ناشی از ورودهای خانوادگی و کاری بود.

سایر مقصدها کاهش یافتند. ایالات متحده بیش از ۱.۲ میلیون مهاجر دائمی پذیرفت که همچنان بزرگ‌ترین شمار در OECD است، اما ۱۴ درصد کمتر از سال ۲۰۲۴ بود. کانادا ۱۹ درصد کاهش یافت و به ۳۹۳٬۸۰۰ نفر رسید و بریتانیا ۳۲ درصد کاهش یافت و به ۲۹۵٬۸۰۰ نفر رسید.

درخواست‌های پناهندگی به کشورهای OECD به استثنای ایالات متحده ۲۲ درصد کاهش یافت و به ۱.۱ میلیون رسید، هرچند این رقم همچنان حدود ۱۰ درصد بالاتر از سطح سال ۲۰۱۹ است.

بر اساس آخرین آمار موجود مربوط به سال ۲۰۲۴، هند بزرگ‌ترین کشور مبدأ جریان‌های مهاجرت به OECD بود و پس از آن چین و کلمبیا قرار گرفتند. مردان همچنان اکثریت ورودهای جدید را تشکیل می‌دهند: زنان در آن سال حدود ۴۶ درصد مهاجران جدید بودند. ایالات متحده و ایرلند ۵۴ درصد زنان را پذیرفتند، سوئد ۵۳ درصد، و اسرائیل، شیلی، استرالیا و نیوزیلند ۵۲ درصد.

مارک پیرسون، سرپرست مدیریت اشتغال، کار و امور اجتماعی OECD، گفت پیش‌بینی می‌شود جمعیت در سن کار این گروه تا سال ۲۰۶۰ هشت درصد کاهش یابد. او گفت: «مهاجران اکنون ۱۶ درصد اشتغال در سراسر OECD را تشکیل می‌دهند که سه واحد درصد بیشتر از یک دهه پیش است.» او افزود، پرسش این نیست که «آیا مهاجرت برای بهره‌وری خوب است یا بد، بلکه این است که سیاست‌ها چگونه می‌توانند ظرفیت آن را به حداکثر برسانند.»